De overwinning van vorige week op Omlandia 3 smaakte naar meer. Twee weken geleden werd er in Middelstum nog gelijkgespeeld met een zeer gemankeerd team, als de thuisploeg niet in de allerlaatste minuut de gelijkmaker had gescoord werden er zelfs drie punten gestolen. Daarom was het gevoel deze zaterdag goed, want een aantal sterkhouders was weer terug deze zaterdag en zo waren we met maarliefst 16 spelers aanwezig.
De wedstrijd stond vooral in het teken van het afscheid van Teddy. Wij mogen Teddy zeggen, anderen noemen hem ook wel Hergen. Teddy heeft onlangs besloten te stoppen met voetbal op kelderklasse niveau, nu zijn lichaam heeft aangegeven dat het mooi is geweest. Nóg meer tijd om naar Borussia Dortmund te gaan en mooie reisjes te maken met zijn Leonie.
Toch is het jammer dat we Teddy moeten gaan missen, dat zal ook door het hoofd hebben gespookt van generaal Hovius. Hij was namelijk de man die zag dat Teddy als spits niet meer lekker uit de verf kwam en hem om wist te batterijen tot linker vleugelverdediger. Een fantastische vondst. Het was even wennen, want als jong ventje op de tribune zag ik Teddy als jong talent schitteren als linksbuiten in Stedum 1. Die snelheid was al een tijdje verdwenen, al is dat bij ons allemaal het geval inmiddels. Alleen Bard Dekker weet zijn gebrek aan techniek nog te compenseren met zijn snelheid, maar dat is dat ook de enige uitzondering binnen onze gelederen.
Het was voor Teddy de laatste keer om vanuit Stad met gevulde voetbaltas vroeg van huis te gaan. Waarom zo vroeg? Teddy parkeert net vóór Stedum nog even de auto in een parkeerhaventje om nog even aan een sigaartje te lurken. Zo hebben we allemaal onze eigen wedstrijdvoorbereiding zeg maar. De eerste keer dat ik hem zelf langs de weg zag staan wilde ik nog stoppen omdat ik dacht dat hij autopech had. Toen ik hem op de motorkap vrolijk zag zwaaien met een sigaar in de mond was dat het signaal dat ik door kon rijden. In Stedum aangekomen zei ik: "Teddy is onderweg, hij komt er zo aan."
Toen we met Stedum 1 na strafschoppen in de nacompetitie te Zuidlaren waren gepromoveerd, was Teddy aanwezig op het promotiefeestje. Hij had besloten na een avontuur bij Omlandia, een seizoen later terug te keren bij Steem. Zijn beste keuze ooit uiteraard. Teddy zorgde ook toen voor de sigaren. Maar er zijn ook twijfelachtige keuzes die hij in het verleden heeft gemaakt. Zo is hij er (mede) verantwoordelijk voor dat Boelie bij Stedum is komen keepen. Enig excuus is dat de heren toen behoorlijk onder invloed waren van alcohol en ze niet wisten of Boelie überhaupt wel kon keepen. Gelukkig is dat allemaal op z'n pootjes terecht gekomen en is hem deze benadering vergeven. Boelie, bij deze wil ik benaderen dat dit cynisch bedoeld is. Niet dat ook jij straks laat weten dat je niets meer met Stedum (3) te maken wil hebben.
Want na het verslag van de heenwedstrijd tegen Middelstum heeft dienstdoende scheidsrechter laten weten geen wedstrijden meer in Stedum te willen fluiten. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik niet op de hoogte was dat hij dit wel eens deed, maar toch. Ondanks dat het verslag volledig op de juiste feiten was gebaseerd, wil ik ook hem er op wijzen dat de verslagen soms met scherpe maar tevens cynische pen geschreven worden. Ik verwacht tevens dat hij nu ook stopt met het bekritiseren van scheidsrechters op X (voorheen Twitter), want dat is dan ook een beetje flauw. In de bestuurskamer te Delfzijl hebben ze er ook moeite mee om de verslagen alhier met een korreltje zout te nemen, het is je dus vergeven en we hopen volgend seizoen in Middelstum weer te mogen genieten van de capriolen. De rode kaart voor Frans de Bont, vorig seizoen, was wat mij betreft het hoogtepunt. Het zou toch ook weer zonde zijn dat we dit soort kelderklasse activiteiten moeten missen. Wat zou het heerlijk zijn als we onszelf allemaal wat minder serieus zouden nemen.
Maar we dwalen af, want we waren bij Teddy gebleven. We kunnen wel tien kantjes vol schrijven over hem, maar één van de mooiste herinneringen aan hem was toch wel de bruiloft in Leek waar we met een touringcar op af gingen. Daar had Teddy wellicht geen rekening gehouden, want hij zal vast gedacht hebben dat een aantal van ons wel de BOB zouden zijn. Niets was minder waar en dus werd het op een zuipen gezet. De ober werd bij binnentreden van de feestzaal linea recta naar de statafel om de hoek gewezen om zijn dienblad met bier daar op te positioneren. Overige gasten liepen maar te klagen dat de bediening zo slecht was, wij hadden daar een ander beeld bij. Dat we een dag later een toernooi moesten spelen in Wildervank, daar hield niemand rekening mee. De rekening was wel voor Teddy, die naar horen zeggen iets meer moest aftikken dan begroot. Het huwelijk heeft het niet gered, gelukkig bleef de band tussen hem en onze club wel stevig.
Dan nog even iets over de wedstrijd van deze zaterdag. Zoals gezegd, we waren met 16 spelers. Daarvan wisten vier niet hoe lang ze het vol zouden houden. Deze vier werden samen met Rene op de bank gepositioneerd. Eén van hen was Teddy, naast hem zat Joe. Na lange tijd van afwezigheid was ook hij weer in het geel-zwart gehezen. Beide werden ooit door Potetos-spits Adile Bouhdoud van competitievervalsing beticht: "Met twee van die Martinitorens in jullie team valt er geen kopduel te winnen."
Direct in het begin van het seizoen werden we geconfronteerd met een tweetal spelers die te maken kregen met gezondheidsklachten. Joeri is al weer enkele weken in ons midden te vinden, deze middag was het Joe die de kleedkamer weer binnen stapte. Een mooie mijlpaal, al zal hij niet met voldoening terugkijken op de paar balcontacten en een duikeling op onze woestijnvlakte. Het veld is namelijk zo kurkdroog, dat de stofwolken omhoog vlogen nadat hij wat ongelukkig naar de grond ging. Dat Joe er weer bij was, dat was de winst van vanmiddag.
We hadden de hoop dat de gasten zich de avond hiervoor een enorm stuk in de kraag hadden gezopen in de feesttent van Sunsation. Dat in combinatie met de warme weersomstandigheden bood ons mogelijkheden dachten we. Niets bleek minder waar, want de mannen in het blauw brachten een stuk meer energie in de wedstrijd dan wijzelf. Vooral Jaap keek vol bewondering naar de activiteiten van zijn zwager, want die vloog 90 minuten over de flank alsof zijn leven er vanaf hing. Jaap was wel de enige die namens ons wist te scoren.
We verloren de wedstrijd met 1-2. Maar we verloren ook een voetbalvriend in de persoon van Teddy. Jammer om vanaf nu zijn (kleedkamer)humor te moeten missen, maar ik ben er van overtuigd dat hij af en toe zijn kop even om het hoekje komt steken. "Kom op jongens, pep mekaar nog even op!" Hergen bedankt voor de mooie voetbaljaren, het ga je goed!
